งามแท้สระแก้วเห็นแล้วซึ้งใจยิ่ง 

งามพันธุ์ดอกไม้งามจริง ยิ่งชมยิ่งเพลินหนักหนา 

ศิลปากร เมื่อตอนใกล้สนธยา 

สระแก้วแวววาวพราวพร่าระยิบตาดังฟ้าอมร 

ลมพัดโชยผ่านสำราญหวานเพลงแว่ว 

กลิ่นจันทน์โชยว่าค่าแล้ว สระแก้วที่เคยพักผ่อน 

สว่างไสว โคมไฟส่องทางหว่างจร 

ค่ำนี้ต้องขอลาก่อนสุดอาวรณ์เหลือดี 

ชื่นอุราแม้ใครได้มาพักผ่อน 

ศิลปากร สระแก้วอมรฉิมพลี 

ลูกพระพิฆเนศวร์สำเร็จสมนามศักดิ์ศรี 

รอบรั้วที่เขียวขจี ณ แดนนี้จะจำไว้มัน 

งามฟ้างามผ่องสีทองท้องฟ้ากว้าง 

ผูกใจท่าพระไม่จางไม่มีใดกางขวางกั้น 

มาจากแดนไหน รวมใจคอยพบหน้ากัน 

ที่สระแก้ว…สนามจันทร์…ผูกพันรักกันซึ้งใจ